PM2.5 — 2,5 mikrometreden küçük ince partikül madde. Bu partiküller burun ve boğazı atlayarak akciğerlerin derinliklerine ve kan dolaşımına ulaşabilecek kadar küçüktür. Başlıca kaynaklar: araç egzozu, endüstriyel süreçler ve orman yangınları.
PM10 — Toz, polen ve yol yüzeyi aşınması dahil 10 mikrometreden küçük kaba partiküller. PM2.5'ten büyük olsalar da solunum yolu tahrişine ve astım alevlenmesine neden olurlar.
O₃ — Yer seviyesi ozon doğrudan salınmaz — azot oksitler ve uçucu organik bileşikler güneş ışığında tepkimeye girdiğinde oluşur. Yaz öğleden sonraları daha yüksektir. Astım ataklarını tetikleyebilir ve akciğer fonksiyonunu azaltabilir.
NO₂ — Azot dioksit esas olarak araç motorları ve enerji santrallerinden gelir. Solunum yollarının iç duvarını iltihaplanlaştırarak akciğerleri enfeksiyonlara karşı daha savunmasız hale getirir.
SO₂ — Kükürt dioksit, kükürt içeren fosil yakıtların, özellikle kömür ve petrolün yakılmasıyla salınır. Kısa süreli maruz kalma bile hava yollarını daraltabilir, özellikle astım hastalarında.
CO — Karbon monoksit, yakıtların eksik yanmasından kaynaklanan kokusuz bir gazdır. Dış mekanlarda esas olarak araç trafiğinden gelir. Yüksek seviyelerde kanın oksijen taşıma kapasitesini azaltır.