آب و هوا نه تنها زندگی روزمره ما را تعیین می کند، بلکه خلق و خوی ما را نیز تعیین می کند. از روزهای آفتابی که ما را پر از انرژی میکند تا روزهای بارانی که حس مالیخولیا را به همراه میآورند، تغییرات آب و هوا تأثیر ثابتشدهای بر روانشناسی و سلامت ما دارد.
از خورشید تا روزهای بارانی
رابطه آب و هوا و روانشناسی دهه هاست که دانشمندان و محققان را به خود مشغول کرده است. اگرچه همه افراد به یک شکل واکنش نشان نمی دهند، اما واضح است که شرایط محیطی در خلق و خو، انرژی و رفتار ما نقش دارد.
خورشید به طور مستقیم با تولید سروتونین، هورمون مرتبط با سرخوشی و انرژی مرتبط است. یک روز آفتابی می تواند باعث شود که ما احساس خوش بینی، فعال تر و تمایل بیشتری برای معاشرت داشته باشیم. تصادفی نیست که بیشتر مردم وقتی هوا خوب است، فعالیت در فضای باز را ترجیح می دهند.
روزهای بارانی و تاریک اغلب با احساس تنهایی یا کم انرژی همراه است. صدای باران ممکن است برای برخی تسکین دهنده باشد، اما کمبود نور خورشید باعث کاهش تولید ویتامین D و سروتونین می شود که منجر به کاهش خلق و خو می شود. همچنین به همین دلیل است که بسیاری از افراد وقتی هوا دائماً بارانی است، حالت روانی "تاریک" دارند.
در طول ماههای زمستان، با روزهای کوتاهتر و دمای پایین، اختلال عاطفی فصلی (SAD) اغلب دیده میشود. این نوعی افسردگی است که با کمبود نور همراه است و بر ریتم و خلق و خوی شبانه روزی تأثیر می گذارد. علائم شامل خستگی، بی انگیزگی و افزایش اشتها برای کربوهیدرات است.
حوادث آب و هوایی شدید، مانند رعد و برق، می تواند باعث اضطراب یا حتی ترس در برخی افراد شود. باد شدید، رعد و برق و رعد و برق باعث ایجاد احساس ناامنی می شود، به ویژه برای کودکان یا افرادی که در گذشته رویدادهای شدید آب و هوایی را تجربه کرده اند.
درک تأثیر آب و هوا بر روانشناسی ما می تواند به بهبود خلق و خوی روزانه ما کمک کند. قرار گرفتن در معرض نور طبیعی، ورزش بدنی و حفظ یک روال ثابت برخی از راههای محدود کردن اثرات منفی هستند. علاوه بر این، استفاده از لامپ های مخصوص (نور درمانی) به ویژه در موارد افسردگی فصلی موثر بوده است.
