آتشفشان ها: غول های زمین

تولد یک آتشفشان: نگاهی به اعماق زمین

یک آتشفشان زمانی متولد می شود که ماگما، یعنی سنگ مذاب، گازها و کریستال های درون زمین راه خود را به سطح زمین پیدا کند. این فرآیند مستقیماً با حرکت صفحات تکتونیکی مرتبط است. در مرزهایی که صفحات با هم برخورد می‌کنند یا از هم دور می‌شوند، پوسته زمین ضعیف‌تر می‌شود و به ماگما اجازه افزایش می‌دهد. با تجمع ماگما در اتاقک های زیرزمینی و ایجاد فشار، در نهایت فوران می کند و گدازه، خاکستر و گازها را آزاد می کند. با گذشت زمان، فوران های پی در پی تشکیل مخروطی شکل آتشفشان را می سازند.

قوس آتشفشانی هلنیک: تاریخ زمین شناسی زنده

یونان میزبان یکی از مهم ترین قوس های آتشفشانی اروپا، قوس آتشفشانی دریای اژه جنوبی است. این کمان در نتیجه فرورانش صفحه تکتونیکی آفریقا در زیر صفحه اوراسیا، آتشفشان های نمادینی را ایجاد کرده است. مشهورترین آنها بدون شک سانتورینی (تیرا) است که فوران مینوی آن در حدود 1600 سال قبل از میلاد مسیح بود. تاریخ مدیترانه را تغییر داد. از دیگر آتشفشان های مهم یونان می توان به نیسیروس، میلوس و متانا اشاره کرد که هر کدام تاریخ و ویژگی های زمین شناسی منحصر به فرد خود را دارند و مناظری با زیبایی بی نظیر را تشکیل می دهند.

دو طرف: تخریب و خلقت

فوران های آتشفشانی می تواند بسیار مخرب باشد. جریان های گدازه، جریان های آذرآواری (ابرهای داغ گاز و خاکستر)، جریان های گلی (لاهارها) و خاکستر آتشفشانی می توانند کل شهرها را از بین ببرند و بر آب و هوای جهانی تأثیر بگذارند. با این حال، آتشفشان ها نیز منبع حیات هستند. خاکستر آتشفشانی خاک را بسیار حاصلخیز می کند و برای کشاورزی ایده آل است. علاوه بر این، انرژی زمین گرمایی که از مناطق آتشفشانی سرچشمه می گیرد، منبع انرژی پاک و تجدیدپذیر است، در حالی که مواد معدنی و فلزاتی که در سطح ظاهر می شوند از نظر اقتصادی ارزشمند هستند.